Монголчууд өөр өөрийн аягатай, аяганы ууттай явдаг байжээ

Twitter Print
2020 оны 02-р сар 14-нд 11:00 цагт
Мэдээний зураг,

Өөрийн аягандаа хооллох ба элдэв өвчин эмгэгээс сэргийлэх нь:

Хорьдугаар зууны дунд үеэс олон мянганы туршид уламжлан ирсэн Монголчуудын нүүдэлчин амьдралын хэв маяг өөрчлөгдөн суурин соёлд шилжсэнээр хооллох соёл, аяга тавагны хэрэглээ, ариун цэвэрт ихээхэн өөрчлөлт оржээ.

Эрт цагт монголчууд уудам тал, алтай хангай, говь нутагтаа дураар нүүдэллэн цөөвтөр гэртэй хот айл, зарим тохиолдолд ганц гэрээр амьдарч хүн бүхэн өөр өөрийн ногдсон аягатай, арчиж цэвэрлэдэг алчууртай, түүнийгээ хийж явдаг аяганы ууттай байжээ.

Өөрийн аягаа байнга авч явдаг байсан монголчууд хол ойрын айлд очоод өврөөсөө аягаа гарган цай ууж, хоол идээд зарим хүмүүст жаахан бохир санагдаж болох ч хоолойн гүйлсэн булчирхайн маш сайн дасгал болох аягаа долоож, аяганыхаа алчуураар арчиж цэвэрлээд явдаг байсан тул бохир аягаар дамжих элдэв өвчин, тэр дундаа амны хөндийн өвчин, ходоодны бадган хорхой буюу хеликобактериас тун сайн хамгаалдаг байсан бололтой.

Хүн бүр өөрийн аягатай байсан нь нэг талдаа тухайн айлын эзэгтэйд аяга таваг угаах ажил багатай, аливаа амьд бодгалыг тэтгэгч чандмана эрдэнэ болсон усаа ариглан хэмнэх байгаль экологид ээлтэй амьдралын хэв маяг байж...

Нүүдэлчин монголчуудын дунд аливаа халдварт өвчин харьцангуй бага байсан нь цэвэр тунгалаг агаар ус, мөнхийн хөдөлгөөнтэй амьдрал гол нь аяга халбаганы ариун цэврийг энгийн байдлаар тун өндөр үр дүнтэй сахидаг байсантай холбоотой биз ээ...

Гэтэл суурин амьдралд шилжсэнээр өөрийн аягаа авч явах, түүндээ хооллох соёл гээгджээ.

Өдгөө нийтийн хоолны газруудад угааж цэвэрлэсэн боловч өөр хүний идсэн аяга таваг, халбага сэрээг дамжуулан хооллодог болсон, хэдий технологийн дэвшил, халдвар ариутгалыг сайн сахиж байгаа ч хэрэв стандарт алдагдваас аяга тавгаар дамжих халдвар, хеликобактери зэрэг тархах тун таатай шалтгаан болдог ажээ.

Хоолны газрууд халбага сэрээг үргэлж шинээр хэрэглэх боломжгүй тул угааж цэвэрлэж хэрэглэдэг.

Гэтэл сүүлийн үед олноор бий болсон кофе шоп, бэкерины газрууд гялгар ууттай нэг удаагийн хуванцар халбага сэрээг ихээр хэрэглэх болсон нь байгальд ээлтэй минималист амьдралын хэв маягтай байсан монголчуудын төдийгүй орчин цагийн дэлхий нийтийн маш том асуудал болсон нийлэг уут, хуванцрын хэрэглээг өдөөдөг бололтой.

Мөн 1990-ээд оноос хойш нийгмийн тогтолцоо өөрчлөгдөж дэлхий ертөнц нээлттэй болсноос хойш гадны улс орны аливаа сайн муу соёл олноор нэвтэрсэн ба энэ нь монголчуудын үр хүүхдээ хайрлах, түүнийгээ илэрхийлэх аргад ихээхэн нөлөөлжээ.

Олон хүүхэдтэй айлын отгон хүү надад ээж минь хайртай гэж тэр бүр хэлж байсныг нь санадаггүй юм, гэтэл одоо бол өдөрт хэд дахин хэлж байх ёстой болсон юмдаг уу даа...

Өрнийн соёл нь кино урлаг, сошиал ертөнц зэргээр дамжин нэвтэрсэнтэй холбоотой монгол эмэгтэйчүүдийн дунд дэлгэрсэн, гэр орон, сургууль цэцэрлэгийн орчимд зарим аав ээжүүд хүүхдэдээ хайртай гэж хэлээд мөн эрхлүүлж байгаа бололтой хүүхдийнхээ хошуу аман дээр нь үнсэх нь түгээмэл харагддаг.

Хүүхдийн дархлаа, өвчин эсэргүүцэх чадвар насанд хүрсэн хүнийг бодвол харьцангуй сул, түүнчлэн хүний шүлсэнд хэдэн сая бичил биетэн зарим хүний хувьд хоолойн ангина, герпес буюу хомхой долоох, шүдний өвчлөл, тагнайн гүйлсэн булчирхайн өвчнийг үүсгэдэг стрептококос зэрэг маш олон төрлийн нян вирус байдаг гэж эмч хэлж байна.

Бага балчир хүүхдийнхээ уруул аман дээр үнссэнээр эмзэг сулхан дархлааны системтэй хүүхдээ хайрлах биш бараг хорлоод байгаа бололтой...

Хоол идэж, тараг сүү уусны дараа аягаа долоох нь хоолойн мах буюу гүйлсэн булчирхайн маш сайн дасгал болж хоолойн элдэв өвчнөөс хамгаалах чухал арга юм, ийм учир аягаа долоож байх нь хоолойн гүйлсэн булчирхай үрэвсэхээс сэргийлэх маш үр дүнтэй арга гэдгийг Монролчууд мэддэг байж.

Мөн эмч мэргэжлийн хүмүүсийн хэлж буйгаар хоолойны өвчин болон хүүхдэд өвчтэй хүний хэрэглэсэн угааж цэвэрлээгүй аяга таваг хэрэглүүлэх, уруул аман дээр үнсэх зэргээр амны хөндийн болон хоолойн өвчин дамжих таатай нөхцөл болдог байна.

Гэтэл бид нохойд барьдаг мод гэгчээр "Одоо цаг өөр болсон" гэдэг мундаг халхавч үгтэй...

Ер нь монголчууд эртнээс хүүхдээ үнсэхдээ зөвхөн духан дээр нь үнэрлэж хайр энэрлээ мэдрүүлдэг байсныг бид мэдэх ба орчин цагийн анагаах ухааны судалгаагаар духан дээр үнэрлэснээр хүний булцуут булчирхай идэвхижиж, өнчин тархинд нөлөөлснөөр мелатины ялгарлыг ихэсгэж тайвшруулдаг болохыг нь тогтоогдсон байна.

Бидний өвөг дээдэс үүнийг хэдийнэ мэддэг байсан бөгөөд шинжлэх ухаан хөгжсөн, өндөр мэдлэг боловсролтой орчин цагийн хүмүүсээс илүү ухаалаг, ариун цэврийн талаар илүү мэдлэгтэй байсан бололтой.

Түүнчлэн бага насны хүүхдийн хошуун дээр үнссэнээр элдэв нян, бактери, хомхой долоох, хоолойн өвчнийг тараах магадгүй хүүхдээ өвчлүүлэх эрсдэлтэй гэдгийг мэргэжлийн хүмүүс, эмч нар анхааруулсаар буй.

Ер нь нүүдэлчдийн аливаа соёл, амьдралын туршлага нь олон зууныг дамжин нотлогдсон, аргагүй том философи байсан нь өнөө ч нотлогдсоор байна. Дурдаад байвал дундрашгүй оюуны их өв санг нүүдэлчин өвөг дээдэс минь уг нь бидэнд өвлүүлжээ...

Хүн төрөлхтний аливаа соёл олон зууны турш бие биедээ уусан шингэж, мартагдаж өөрчлөгдөж, түгэн дэлгэрдэг хэдий ч энэ мэтчилэн буруу зүйл бага нэвтрээсэй, Монгол ёс заншлаа марталгүй, үр хойчдоо уламжлуулан түгээж явахсан.

 

 

Энэ мэдээ танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
    АНХААР! Та сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууныг баримтална уу. Ёс бус сэтгэгдлийг админ устгах эрхтэй. Мэдээний сэтгэгдэлд www.mongolcom.mn хариуцлага хүлээхгүй.